Κρήτη

Κρήτη μου, όμορφο νησί
κλειδί του Παραδείσου,
θεριό ανήμερο εσύ
βγες να σε χαιρετήσουν

                  ~ ~ ~

Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο
αριστερά μιαν άλλη,
τους παίζεις τη βροντόλυρα
για να χορέψουν πάλι.

                 ~ ~ ~

Όταν σε βλέπω στέκομαι
το μπόι χαμηλώνω,
το βούισμα σου γεύομαι,
κι απ’ τις φωνές σου λιώνω.

                  ~ ~ ~

Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο
αριστερά μιαν άλλη,
τους παζεις τη βροντόλυρα
για να χορέψουν πάλι.

                  ~ ~ ~

Αντάρα πιάνει στα βουνά
τ’ αγρίμια δίνουν όξω,
κι όταν αστράφτει και βροντά
βγαίνεις ουράνιο τόξο.

                   ~ ~ ~

Κρατάς δεξιά μιαν ήπειρο
αριστερά μιαν άλλη,
τους παίζεις τη βροντόλυρα
για να χορέψουν πάλι.

(Γ. Μαρκόπουλος)